Agnieszka Kozioł-Kozakowska - ZnanyLekarz.pl

Choroba Leśniowskiego-Crohna (łac. morbus Leśniowski-Crohn, morbus Crohn, ileitis terminalis, ileitis regionalis, ang. Crohn’ s disease CD) definiowana jest jako choroba zapalna jelit o niewyjaśnionej etiologii, wraz ze wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (Colitis ulcerosa, ang. Ulcerative Colitis UC) zaliczana do grupy nieswoistych zapaleń jelit (ang. Inflamatory Bowel Disease IBD).

Niedobory żywieniowe wynikają ze zmniejszonego spożycia doustnego, złego wchłaniania, efektów ubocznych stosowania leków i stanów zapalnych ze względu na aktywność choroby. Okres zaotrzeń to czas stosowania leczenia żywieniowego w oparciu o preparatu diety przemysłowej, w przypadku dzieci stosowane jest wyłączne leczenie żywieniowe w celu wyciszenia aktywności choroby. Prawidłowa dieta w okresie remisji odgrywa również ważną rolę w poprawie stanu odżywienia pacjenta.

Dieta dla pacjenta powinna być dobierana indywidualnie. Należy określić:

  1. jaka jest aktualna faza choroby pacjenta czy występuje remisja czy zaostrzenie,
  2. które odcinki przewodu pokarmowego są zajęte chorobą,
  3. czy funkcja trawienia jest znacząco zaburzona,
  4. jakie leki przyjmuje pacjent,
  5. czy pacjent ma współistniejące nietolerancje pokarmowe,
  6. czy występują jakiekolwiek powikłania choroby.

Dlatego każdy pacjent wymaga własnego zindywidualizowanego planu odżywiania, ponieważ wymagania dotyczące podaży energii i terapii żywieniowej ewoluują w odpowiedzi na zmiany chorobowe danego pacjenta. Plan żywieniowy będzie czasami wymagał korekty w celu uwzględnienia tych zmian występujących w czasie. Celem terapii żywieniowej jest szybkie reagowanie na problemy spowodowane niewłaściwym lub niewystarczającym odżywieniem oraz zapobieganie objawom związanym z chorobą.